خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۸۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای
۲
جز دود تلخ حاصل این مشت خار چیست؟ای برق خوش عنان که پی ما گرفته ای
۳
جای تو در بهشت برین است بی سخنگر در ضمیر اهل دلی جا گرفته ای
۴
گر هست وحشتی به دل از مردمان ترادر کنج خانه دامن صحرا گرفته ای
صفحهٔ ۱ از ۳