خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟
۲
گرداب را به گردش خود اختیار نیستاز گردش فلک چه شکایت کند، کسی؟
۳
در ساحت جهان نبود غیر پای خمیک گل زمین که خواب فراغت کند، کسی
۴
آفاق را غبار کدورت گرفته استکو گوشه ای که رفع کدورت کند، کسی؟
صفحهٔ ۱ از ۳