خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی
۲
ای گل ز دامن تر اغیار غافلیآیینه ای، ز آفت زنگار غافلی
۳
در خواب ناز نرگس خود را ندیده ایاز ترکتاز فتنه بیدار غافلی
۴
آیینه خمار شکن پیش دست توستاز اضطراب تشنه دیدار غافلی
صفحهٔ ۱ از ۳