خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر درد طلب رهبر این قافله بودیکی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟
۲
زود این ره خوابیده به انجام رسیدیگر ناله شبگیر درین مرحله بودی
۳
دل چاک نمی گشت ز فریاد جرس رابیداری اگر در همه قافله بودی
۴
شوق است درین وادی اگر راحله ای هستدر راه نمی ماندی اگر راحله بودی
صفحهٔ ۱ از ۳