خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری
۲
در حمله اول ز جهان گرد برآرداز خال و خط و زلف، سپاهی که تو داری
۳
هر چند گلی نیست به خوش چشمی نرگسدر خواب ندیده است نگاهی که تو داری
۴
گر در دهن تیغ درآیی ظفر از توستاز دست دعا پشت و پناهی که تو داری
صفحهٔ ۱ از ۳