خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری
۲
هشدار که از بهر یکی دانه بی مغزاز خلد برون پای چو آدم نگذاری
۳
امروز که بر همت والاست ترا دستحیف است که پا بر سر عالم نگذاری
۴
از خون جگر، غنچه دل رنگ پذیردزنهار درین رطل گران نم نگذاری
صفحهٔ ۱ از ۲