خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگیکوه الم از دامن صحرای تو سنگی
۲
در دشت خطرناک تو هر خار سنانیاز بحر پرآشوب تو هر موج نهنگی
۳
گردون سراسیمه و این خاک گرانسنگدر کوچه سودای تو دیوانه و سنگی
۴
در راه تمنای تو ارباب طلب راعمر ابد و مرگ، شتابی و درنگی
صفحهٔ ۱ از ۳