خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو دست افشانی جان را چه دانی؟تو شور این نمکدان را چه دانی؟
۲
تو چون خس رو به ساحل می کنی سیردل دریای عمان را چه دانی؟
۳
ترا در سردسیر تن مقام استبهار عالم جان را چه دانی؟
۴
ترا پا در گل تعمیر رفته استحضور کنج ویران را چه دانی؟
صفحهٔ ۱ از ۶