خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی
۲
در بلا جان آسمانی ماچون زمین بردبار بایستی
۳
چشم صورت نگار بسیارستدل معنی نگار بایستی
۴
خواب سنگین غفلت ما راسایه ای پایدار بایستی
صفحهٔ ۱ از ۵