خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلفروزست جام خاموشیما و عیش مدام خاموشی
۲
نطق هر چند با شکوه بودنیست با احتشام خاموشی
۳
از حوادث کند سپرداریتیغ جان را نیام خاموشی
۴
ایمن از انقلاب سهو و خطاستملک با انتظام خاموشی
صفحهٔ ۱ از ۴