خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری
۲
من و طفل شوخی که صد خانه زینز مردان تهی ساخت در نی سواری
۳
معلم کباب است از شوخی اوکند برق را ابر چون پرده داری؟
۴
کند کبک تقلید رفتار او راادب نیست در مردم کوهساری!
صفحهٔ ۱ از ۲