خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرف آن لب در میان افکنده‌ایشور محشر در جهان افکنده‌ای
۲
در لباس چشم آهو بارهاخویش را در کاروان افکنده‌ای
۳
غنچه خوش حرف را با صدزبانمهر حیرت بر زبان افکنده‌ای
۴
شورش عشق و جنون را چون نمکدر خمیر خاکیان افکنده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴