خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۹۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
۲
دنبال هوای نفس رفتیسررشته عهد را گسستی
۳
گر توبه ترا شکسته می بودکی توبه خویش می شکستی؟
۴
بی وزن و سبک چو باد گشتیاز شاخ به شاخ بس که جستی
صفحهٔ ۱ از ۳