خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت گل است نوش کن باده چون گلاب رابلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را
۲
ساغر لاله هر زمان باد نشاط می دهدبین که چه موسمی ست خوش نقل و می و کباب را
۳
مرغ چو در سرو شد، بال کشید در زمینسبزه بساط سبز وتر از پی رقص آب را
۴
نیست حیات شکرین کاخر شب شکر لبانهر طرفی به بوی می تلخ کنند خواب را
صفحهٔ ۱ از ۳