خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چه بر بود عقل و دین مرابد مگویید نازنین مرا
۲
گوشش از بار در گران گشته ستنشنود ناله حزین مرا
۳
آخر، ای باغبان، یکی بنمایبه من آن سرو راستین مرا
۴
کرمی می کند رقیب خنککه بسوزد دل غمین مرا
صفحهٔ ۱ از ۳