خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیرم که می نیرزم من بنده همدمی راآخر به پرسشی هم جاییست مردمی را
۲
غمزه زنان چنین هم بی رحم وار مگذردانی که هست آخر جانی هر آدمی را
۳
آن دم که من به یادت میرم به گوشه غمروح اللهم نباید از بهر همدمی را
۴
از جان خویشتن هم رازت نهفته دارمزیرا که می نشاید بیگانه محرمی را
صفحهٔ ۱ از ۲