خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه آفت ست نمی دانم این به زیر نقابکه تا نمود نمود آنچه، سینه گشت خراب
۲
تو رخ بپوشی که از هفت پرده بنمایدچو آفتاب فروزنده از چهارنقاب
۳
تو زلف را ز کله بشکنی عجب نبودکه دل به لنگر خورشید پروره به نقاب
۴
مرا از ابروی تو شبه حسی رود به نمازکه سجده می کنیم و صورت ماست در محراب
صفحهٔ ۱ از ۳