خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به گوشه نشینان نماید آن رخ خوببه غمزه دل بر باید ز سالک مجذوب
۲
بلای مردم اهل نظر بود چشمتبه ناز اگر به در آیی ز مکتب، ای محبوب
۳
دهان یار نیاید رقیب را در چشمکه خرده بین نبود هیچ دیده معیوب
۴
فراق روی چو تو یوسفی کسی داندکه روشنش شود آب دو دیده یعقوب
صفحهٔ ۱ از ۲