خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترا در دیده من جای خوابدیده بی خوابم از تو جای آب
۲
شب چو خوابم نیست بهر دیدنتچند سازم خویش را عمدا به خواب
۳
گل شد از عکس رخت در چشم منزاتش دل می کشم زان گل گلاب
۴
با خیال زلف و رویت چشم مننیمه ابرست و نیمی آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۳