خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکرت را شد اگر چه سپه موران مرکبمگسی نیز نخواهم که کند سایه بر آن لب
۲
منم و قامت شاهد، برو ای خواجه مأذنتو در مسجد خود زن و الی ربک فارغب
۳
سر درویش بدارد خبر از تاج سلاطینبه رهی کان پسر آید سر ما و سم مرکب
۴
به کرشمه سر ابرو مکن از بهر خدا خمکه ز محراب تو بر شد به فلک نعره یارب
صفحهٔ ۱ از ۳