خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیما، آن گل شبگیر چونستچسانش بینم و تدبیر چونست
۲
نگویی این چنین بهر دل منکه آن بالای همچون تیر چونست
۳
ز لب، آید همی بوی شرابشدهانش داد بوی شیر چونست
۴
من از وی نیم کشت غمزه گشتمهنوزم تا به سر تقدیر چونست
صفحهٔ ۱ از ۲