خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا کز رفتنت جانم خرابستدل از شور نمکدانت کبابست
۲
درنگ آمدن، ای دوست کم کنکه عمر از بهر رفتن در شتابست
۳
من آیم هر شبی سوی تو، لیکنهمه شب خانه من ماهتابست
۴
سیه شد روی ما از تو که رویتزوال روز ما را آفتابست
صفحهٔ ۱ از ۳