خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک موی ترا هزار دام استیک روی ترا هزار نام است
۲
زان سرو به بوستان بلند استکز قد تو قایم المقام است
۳
گر مه به تو ناتمام پیوسترخسار تو، ماه من تمام است
۴
زلف سیهت فتاده در پایبهر دل خلق پای دام است
صفحهٔ ۱ از ۲