خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار اگر برگشت در تیمار بودن هم خوش استور شکیبایی بود بی یار بودن هم خوش است
۲
عزتی گر نیست ما را نزد خوبان، عیب نیستعاشقان را پیش خوبان خوار بودن هم خوش است
۳
جنگهای او خوش است ار آشتی را جا بودوزعتاب و خشم در آزار بودن هم خوش است
۴
گر چه خفتن خوش بود با یار در شبهای وصللیک در شبهای غم بیدار بودن هم خوش است
صفحهٔ ۱ از ۳