خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردم از کوی تو چون بیدل نرفتهر که در میخانه شد عاقل نرفت
۲
عمر در سر شد به رسوایی عشقوین هوس از جان بی حاصل نرفت
۳
مهر رویش در دلم پنهان نماندآفتاب اندر حجاب گل نرفت
۴
کاروان بگذشت و محمل ماند دوروز دل من یاد آن محمل نرفت
صفحهٔ ۱ از ۲