خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دهانت، چشمه آب حیاتشمع رویت آفتاب کاینات
۲
تا دلم از شادی وصلت نمانداز کمند غم نمی یابم نجات
۳
گریه را مپسند هر دم تا به کیپیش چشم از گریه جیحون و فرات
۴
زاتش هجرت تن خاکی بسوختتا کدامین باد آرد سوی مات
صفحهٔ ۱ از ۳