خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که روی تو حیات جان استدیده جایت شده جای آنست
۲
ماه را از رخ چون خورشیدتدر شب چاردهم نقصانست
۳
سخن اندر لب تو دل ببرددل چه باشد، سخن اندر جان است
۴
بی لبت هر لب لعلی که گزمسنگ ریزه به ته دندانست
صفحهٔ ۱ از ۳