خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پیر، خاک پای تو نور سعادت استمقراض توبه تو چو لای شهادت است
۲
هستی تو آن نظام که نون خطاب تومحراب راست کرده برای عبادت است
۳
دید آنکه طلعت تو و بیداریش نبودهست آن سگی که خفتن صبحش به عادت است
۴
تو شمع صبح، شعله شوقی که از تو خاستزان هر یکی شراره چراغ هدایت است
صفحهٔ ۱ از ۳