خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار من که ز جنبیدن صبا خفته ستبگوی بهر دلم، ای صبا، کجا خفته ست؟
۲
درین غمم که مبادا گره به تار بودبر آن حریر که آن یار بی وفا خفته ست
۳
بیا بگوی که باز از چه زنده ای و هنوزمگر که فتنه آن چشم پر بلا خفته ست؟
۴
مخسپ ایمن کز گور عاشقان آوازهمی رسد که مپندار خون ما خفته ست
صفحهٔ ۱ از ۲