خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب گذشته ست و اول سحر استبانگ بلبل به می نویدگر است
۲
وقت او خوش که در چنین وقتیباده بر دست و نازنین به بر است
۳
کشتی باده نه به کف، باریعمر ازینسان رود چو بر گذر است
۴
چند گویی که مست و بی خبریهر که او مست نیست بی خبر است
صفحهٔ ۱ از ۳