خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با غمت شادی جهان هوس استشادی من همین غم تو بس است
۲
از دهان تو چون نفس نزنممر مرا بیم تنگی نفس است
۳
نیم خال لب توام بکشدزهر اگر خود همه پر مگس است
۴
از سر خشم، اگر بخایی لببر لبت بوسه دادنم هوس است
صفحهٔ ۱ از ۲