خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار ما دل ز دوستان برداشتمهر دیرینه از میان برداشت
۲
من نخواهم کشید هر چه کنددل که از وی نمی توان برداشت
۳
دی به تندی بلند کرد ابرواز پی کشتنم کمان برداشت
۴
خواستم جان به عذر پیش برمهجر خود رفت و پیش ازان برداشت
صفحهٔ ۱ از ۳