خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توانگری به دل است، ای گدای با صد گنجچو راحتی نرسانی، مشو عذاب النج
۲
همانست گنج که دیدی چو خاک هر گنجیکه زیر خاک نهی، خاک بر سر آن گنج
۳
خرد ز بهر کمال و کنیش آلت مالچو ابلهان به ترازوی زر سفال مسنج
۴
مدو چو مور تهیگه تهی که در سالینخورد یک جو و پامال شد به بردن رنج
صفحهٔ ۱ از ۴