خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم را گاه آن آمد که کام از عیش برگیردز دست ساقی دوران چو گردون جام زر گیرد
۲
ملامت می کند ما را خرد در عشق ورزیدندل عاشق کجا قول خود را معتبر گیرد؟
۳
به عیاری کسی آرد شبی معشوق خود در برکه جان بر کف نهد تا روز ترک خواب و خور گیرد
۴
ز راز خلوت ما شمع چون روشن کند رمزیبگو پروانه تا خادم زبان شمع برگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲