خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زدکلاه عافیت با سر بهم بر خاک خواهم زد
۲
بر آن گلرخ چو راهم نیست، سوی باغ خواهم شدبه یادش پیش هر سروی گریبان چاک خواهم زد
۳
مرا این بس که بر خاکم سواره بگذری روزیگذشته ست آنکه من این زهر را فتراک خواهم زد
۴
همی گفت از تو شویم دست ازین غم، گر رسم روزیبسا گریه که پیشش زین دل غمناک خواهم زد
صفحهٔ ۱ از ۲