خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسم که از اطراف جهان دود برآیدگر آه من از جان غم اندود برآید
۲
بر بوی تو آتش زده ام مجمره دلاز وی چه عجب، گر نفس عود برآید
۳
آتشکده دل بر ما، چند بپوشمشک نیست که از آتش ما دود برآید
۴
دل خود چه متاع است که از ما طلبد دوست؟حقا که اگر جان طلبد زود برآید
صفحهٔ ۱ از ۲