خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بار دگر ماه من از بام برآیدبس فتنه که از گردش ایام برآید
۲
فریاد اسیران همه شب پیش در اوچون بانگ گدایان که گه شام برآید
۳
زنهار که آن بند قبا چست نبندیکز نازکیش بخیه بر اندام برآید
۴
او کرده ترش گوشه ابرو ز سر خشممن منتظر لب که چه دشنام برآید؟
صفحهٔ ۱ از ۳