خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آب رخت یک گل سیراب نیایدآنچ از لبت آید ز می ناب نیاید
۲
دانم که لبت بنده نواز است، ولیکنآن به که مگس بر سر جلاب نیاید
۳
معذوری، اگر نیست دلت را اثر مهرکاین عجز عیسی ست، ز قصاب نیاید
۴
ناآمدنت را گله از بخت کنم، زانکدر کلبه درویش تو مهتاب نیاید
صفحهٔ ۱ از ۲