خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی اگر آن ماه به مهمان من آیددوران فلک در ته فرمان من آید
۲
دیوانه دلی داشتم، آواره شد از منکی باز درین سینه ویران من آید
۳
هر صبحدم از گریه شود خون دلم آبکز باد نسیم گل خندان من آید
۴
من دانم و من، چاشنی درد تو، جاناحاشا که طبیب از پی درمان من آید
صفحهٔ ۱ از ۲