خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مرغ سحر از غم گلزار بنالداز غم دل دیوانه من زار بنالد
۲
هر کس که به گوشش برسد ناله ی زارم،بر درد من سوخته دل زار بنالد
۳
بر سوزش من جان زن و مرد بسوزدوز ناله زارم در و دیوار بنالد
۴
ای آنکه ز دردت خبری نیست، مکن عیبگر سوخته ای از دل افگار بنالد
صفحهٔ ۱ از ۲