خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر او بی یاد ما در می نیفتدفراموشیش پی در پی نیفتد
۲
نصیحت می کنم دل را که بازآیولیکن دل ازینها پی نیفتد
۳
بریزم خون خود بر آستانتاگر چه از رخت هر پی نیفتد
۴
گهی بر من نیفتد چشم مستتنگویی با منت تا کی نیفتد
صفحهٔ ۱ از ۲