خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشیدتا نپنداری که خود را بر کران خواهم کشید
۲
مردمان، از من چه می خواهید آخر، وه که منپای از کویش به گفت مردمان خواهم کشید
۳
بیش ازین نبود که بکشندم، بخواهم مست رفتآشکارا در برش گیسوکشان خواهم کشید
۴
من نیم زآنهاکه از خوبان بتانم سر به تیغهر چه آید بر سرم از بهرشان خواهم کشید
صفحهٔ ۱ از ۲