خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان نقل غمت با باده احمر خورندگر چه غم تلخ است، بر یاد تو چون شکر خورند
۲
رفت عمر و خارخار نخل بالایت نرفتای خوش آن مرغان کز آن شاخ جوانی برخورند
۳
مرده آن قامتم کاندم که بخرامد به راهمردگان در خاک هر دم حسرتی دیگر خورند
۴
روزها بگذشت و از ما یاد نامد در دلتای عفاک الله غم یاران ازین بهتر خورند
صفحهٔ ۱ از ۳