خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر بناگوشت بلای خط که سر بر می‌کندجزو جزو عاشق بیچاره ابتر می‌کند
۲
سرو کز بالای خود در سر کند باد، آن مبینآن نگر کِش باد پیشت خاک بر سر می‌کند
۳
چند گویی پیشت آیم، وه که چون تو یوسفیسر کجا در خانه تاریک ما در می‌کند؟
۴
چند گویید، ای مسلمانان، که حال خود بگویمن همی‌گویم، ولی از من که باور می‌کند؟
صفحهٔ ۱ از ۲