خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمزه شوخت که قصد جان مردم می‌کندهرکجا جادوگری آنجا تعلم می‌کند
۲
مردم چشمم ز بهر سجده پایت را چو یافتخاک پایت در دل دریا تیمم می‌کند
۳
کوه جورت را نیارد طاقت و من می‌کشمزانکه مردم می‌کشند جوری که مردم می‌کند
۴
کاشکی صد چشم بودی از پی گریه مراچون لبت در گریه زارم تبسم می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲