خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوش من از پی نام تو به هر کوی بماندچشم من از هوس روی تو هر سوی بماند
۲
نه به گلزار گشاید دل من، نه در باغبسکه در جان من اندیشه آن روی بماند
۳
بامدادان به چمن نازکنان می گشتیسرو یک پای ستاده به لب جوی بماند
۴
سوی پیکان شو دم، گر گله زان غمزه کنمکه چه پیکانی ازو در ته هر موی بماند؟
صفحهٔ ۱ از ۲