خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست من باز جدایی ز سر آغاز نهادراه خلقی زد و تهمت به سر ناز نهاد
۲
خلق دیوانه شد آن لحظه که از رعناییکله کژ به سر سرو سرافراز نهاد
۳
مست شد ده دل و در راه برآمد صد جاندر خرامش چو برآورد قدم، باز نهاد
۴
ای عفاالله ز پی کشتن ما در چشمتحسن خاصیت شمشیر سرانداز نهاد
صفحهٔ ۱ از ۲