خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باشد آن روز که آن فتنه به ما باز آیدلیک از آنگونه که او رفت، کجا باز آید؟
۲
رفت و باز آمدنش تا به قیامت نبودای قیامت، تو بیا زود که تا باز آید
۳
ای صبا، از سر آن کوی غباری به من آرمگر این دل که ز جا رفت به جا باز آید!
۴
یارب، این سرو در آن باغ نه تنها مانده ستباز پرسم خبر از باد صبا، باز آید
صفحهٔ ۱ از ۲