خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشمگین یار مرا دل به رضا باز آمدگل بد عهد به بستان وفا باز آمد
۲
آن همه مستی و شوخی و بلا انگیزیباز جان من دلسوخته را باز آمد
۳
چند گاهی دلم از فتنه امان یافته بودوه که این درد دل رفته کجا باز آمد!
۴
آفتابی که سیه روی ویم زین دم سردقدری نرم شد و بر سر ما باز آمد
صفحهٔ ۱ از ۳