خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم من خنده شیرین تو گریان دارددل من را لب پر شور تو بریان دارد
۲
خاطرم میل کند با تو و پیدا نکندسینه ام درد و غمت دارد و پنهان دارد
۳
کس ندارد به جهان آنچه تو داری در حسناز لطافت همگی پیش تو خود آن دارد
۴
گر نبات خط تو سبز بود، نیست عجبخضر است آنکه سرچشمه حیوان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲